Kampania w Dolinie Hutt roku 1846, toczona w ramach wojen maoryskich była niejako powtórzeniem incydentu w Dolinie Wairau. Przyczyny były takie same i przeciwnicy niemal ci sami. Beztroskie i pozbawione skrupułów zakupy maoryskich ziem przez New Zealand Company, a także niecierpliwość osadników pragnących jak najszybciej zasiedlić terytoria będące przedmiotem sporu, były głównymi przyczynami konfliktu.
Kwestia własności ziemi Między Maorysami nie było zgodności co do tego, kto jest właścicielem ziemi w Dolinie. Pierwotnie obszar ten zamieszkiwali członkowie trzech małych klanów (hapū): Rangitane, Ngāti Apa, and Muaūpoko. W wyniku wojny muszkietów zostali oni wyparci przez inne hapu, Ngāti Toa i Ngāti Rangitane. Uważając, że zostali bezprawnie pozbawieni swych terytoriów, Rangitane nie mieli nic przeciwko odsprzedaniu ich Pākehā. Jednak nowi gospodarze, którzy uznali, że są właścicielami zgodnie z prawem podboju, sprzeciwili się temu. Tymczasem New Zealand Company nie miała zamiaru kwestionować praw sprzedawców do dysponowania gruntami.