Wydzielone zbiory poniemieckie, dary oraz pierwsze zakupy były podwalinami księgozbioru powstającej biblioteki.
W roku 1948 biblioteka miejska przeniosła się na Plac Stalina (obecnie Plac Wolności) gdzie miała swą siedzibę do roku 1963. W roku 1950 powstała Wojewódzka Biblioteka Publiczna z siedzibą w Białogardzie. Na wiele lat jej pierwszym dyrektorem został Aleksander Majorek. Na skutek rozporządzenia Ministra Kultury w styczniu 1955 połączono bibliotekę miejską i wojewódzką, a jej siedzibą stał się obiekt do tej pory zajmowany przez bibliotekę miejską przy Placu Stalina. Dyrektorem połączonych bibliotek został Aleksander Majorek a zastępcą dyrektora Maria Hudymowa.
W drugiej połowie lat 50. zaczęto tworzyć miejską sieć filii bibliotecznych, która w roku 1966 liczyła 10 filii usytuowanych na pięciu z siedmiu osiedli w mieście. Ówczesna siedziba główna Wojewódzkiej i Miejskiej Biblioteki była w tak złym stanie technicznym, że pośpiesznie remontowano obiekt przy ul. Świerczewskiego (obecnie ul. Dworcowa), dokąd w maju 1963 roku przeniesiono większość agend biblioteki. Równolegle trwały prace nad projektem nowego obiektu na potrzeby biblioteki. Budowa rozpoczęła się w 1967 roku. Wówczas zbiory biblioteki liczyły 127 500 woluminów, 1600 Pomorzanów, 323 tytuły czasopism, 3 tysiące zbiorów z zakresu sztuki.