Pokolenie 1898 (hiszp. Generación del 98) – generacja pisarzy i myślicieli hiszpańskich, urodzonych pomiędzy 1864 a 1880 rokiem, połączonych pokoleniowym doświadczeniem hiszpańskiej klęski w wojnie z USA i utraty hiszpańskich kolonii. Wydarzenie to wywołało ogólnonarodową atmosferę zniechęcenia i samokrytyki, a u młodego pokolenia potrzebę odpowiedzi na podstawowe pytania filozoficzne. Do pokolenia tego należeli m.in.: Antonio Machado, Manuel Machado, Juan Ramón Jiménez, Miguel de Unamuno, Ramón María del Valle Inclán.

Nazwa pokolenia Chociaż obserwacje dotyczące wspólnoty pokoleniowej młodych, pojawiały się już wcześniej (pisali o tym m.in. Andrés González Blanco i Gabriele Maura, nazywając to Generación del Desastre – pokoleniem klęski), to określenie Generación del 98 zostało stworzone przez pisarza José Martíneza Ruiza (piszącego pod pseudonimem Azorín) w 1913 roku, w artykule dla dziennika "ABC" i książce Clásicos y Modernos.