nigriventer jest synantropijny i za kryjówki służą mu ciemne i wilgotne miejsca w pobliżu, jak i wewnątrz ludzkich siedzib.
Taksonomia Rodzaj ten wprowadzony został w 1833 roku przez Maximiliana Perty’ego dla dwóch gatunków: P. fera i P. rufibarbis. Jego nazwa pochodzi z greckiego φονεύτρια, który oznacza morderczynię. Analiza kladystyczna M. Simó i A. Brescovita z 2001 wspiera jego monofiletyzm.
Obecnie zalicza się doń dziewięć opisanych gatunków: Phoneutria bahiensis (Simó & Brescovit, 2001) – atlantyckie lasy deszczowe i lesiste fragmenty cerrados w Brazylii, północnej Argentynie i Urugwaju Phoneutria boliviensis (F. O. Pickard-Cambridge, 1897) – Ameryka Środkowa i Południowa Phoneutria eickstedtae (Martins & Bertani, 2007) – atlantyckie lasy deszczowe w obrębie cerrados, w Brazylii Phoneutria fera Perty, 1833 – Ekwador, Peru, Brazylia, Surinam, Gujana Phoneutria keyserlingi (F. O. Pickard-Cambridge, 1897) – atlantyckie lasy deszczowe u wybrzeży Brazylii Phoneutria nigriventer (Keyserling, 1891) – Brazylia, północna Argentyna, Paragwaj, sprowadzona do Urugwaju Phoneutria pertyi (F. O. Pickard-Cambridge, 1897) – atlantyckie lasy deszczowe Brazylii Phoneutria reidyi (F. O.