thumb|upright=1.3|Kultury archeologiczne III wieku Lugiowie, Ligiowie () – starożytny lud germańskiHelmut Castritius, Günter Neumann: Lugier. In: Reallexikon der Germanischen Altertumskunde. Band 19. de Gruyter, Berlin 2001, ISBN 3-11-017163-5, S. 30–35. zamieszkujący w pierwszych wiekach naszej ery ziemie nad górną częścią Odry i Wisły, a więc teren dzisiejszej południowej Polski.
Genetycznie pochodzili zapewne w głównej mierze z lokalnych grup ludności używających języków staroeuropejskich lub indoeuropejskich (kultury łużycka i pomorska), uległych celtyckim wpływom kulturowym (nieliczni na ziemiach polskich Celtowie nie mogli stanowić znaczniejszego substratu etnicznego) i zgermanizowanych. Przez archeologów Lugiowie są utożsamiani z obszarem kultury przeworskiej.
Etymologia Przez długi czas w nauce polskiej, począwszy od wydanej w 1868 roku pracy Wojciecha Kętrzyńskiego Die Lygier. Ein Beitrag zur Urgeschichte der Westslawen und Germanen, w świetle teorii autochtonicznej utożsamiano Lugiów z Prasłowianami. Pogląd ten zainspirował Henryka Sienkiewicza do wprowadzenia w Quo vadis postaci Ligii, pochodzącej z terenów współczesnej PolskiJerzy Strzelczyk, Zapomniane narody Europy, Wrocław 2009, s. 84–85.. Próbowano wyprowadzić słowiański rodowód nazwy Lugiów jako mieszkańców ługów, łęgów, tj.