Spotkanie z Balladą – polski cykliczny program telewizyjny emitowany w TVP2 w latach 1972–1990 i 1993-2006, widowisko estradowo-kabaretowe z udziałem publiczności. Niektóre części programu zostały zrealizowane tylko w wersji estradowej i nie pojawiły się w telewizji.

Historia Telewizyjna wersja programu ma swe źródła w studenckim krakowskim cyklu estradowym Wieczór w Nowym Żaczku, którego kolejne odcinki nazywały się Spotkanie z Balladą, a rozpoczęły się w roku 1968. Ich twórcą był Michał Bobrowski, a na scenie pojawiali się m.in. Krzysztof Materna, Marek Pacuła, Jerzy Stuhr, Bogusław Sobczuk. Cykl ten skierowany był głównie do młodzieży akademickiej. Kiedy w 1972 Bobrowski został kierownikiem Redakcji Rozrywki TVP, postanowił przenieść widowisko na ekrany telewizyjne. Pierwszy odcinek Spotkania z Balladą wyemitowano 31 grudnia 1972 roku w II programie Telewizji Polskiej. Początkowe dziesięć odcinków Telewizyjnych Spotkań z Balladą prowadzili ich współscenarzyści – Bogusław Sobczuk i Jerzy Stuhr (scenariusze pisali wspólnie z Bobrowskim). Oprawę muzyczną pierwszych telewizyjnych spotkań przygotowywał Antoni Mleczko, jednego spotkania – Andrzej Zieliński i Skaldowie (m.in. przebój Wszystko kwitnie wkoło – Wiosna po raz pierwszy zagrano w Spotkaniu). Regularnie występowali w Spotkaniach m.in.