Franciszek Michalski (ur. 20 maja 1867 w Chojnicach, zm. 20 października 1935 w Pelplinie), niemiecki duchowny katolicki związany z Pomorzem, kanonik kapituły katedralnej w Pelplinie, proboszcz parafii św. Brygidy w Gdańsku.
Życiorys Urodził się w rodzinie chojnickiego kupca Jana i Marii z domu Eschner. W latach 1876–1886 był uczniem gimnazjum w Chojnicach. Po maturze wyjechał w 1886 na studia teologiczne do Wrocławia; naukę kontynuował w Monachium, Bonn oraz w Pelplinie, gdzie otwarto seminarium po przerwie w okresie kulturkampfu. Po trzech latach w seminarium pelplińskich przeniósł się w 1890 do Münster. Tamże, na studiach zgłębiając głównie zagadnienia z historii Kościoła, przyjął 31 maja 1890 święcenia kapłańskie, a 7 marca 1892 uzyskał promocję na doktora teologii. Rozprawę doktorską poświęcił włoskiemu teologowi z przełomu XV i XVI wieku, dominikaninowi Sylvestrowi Prieriasowi (De Silvestri Prieriatis Ord. Praed. magistri sacri palacii [1456-1523] vita et scriptis). Miesiące wakacyjne studiów spędzał na posłudze kapelańskiej wśród polskich emigrantów w Westfalii, był także kapelanem w Meppen.