Polski Związek Myśli Wolnej (PZMW) – ruch świecki, liberalno-wolnomyślicielski.

Historia Powołany w 1926 roku przez grupę byłych działaczy Stowarzyszenia Wolnomyślicieli Polskich. Przewodniczącym został Zygmunt Radliński, w skład zarządu wchodzili m.in.: Tadeusz Kotarbiński, Józef Landau. W czerwcu 1930 PZWM zorganizował w Warszawie tzw. Koło Intelektualistów (pod kierownictwem Tadeusza Kotarbińskiego), której podstawowym celem było pogłębianie teoretyczne zasad myśli wolnej oraz stworzenie ośrodka, grupującego intelektualistów-wolnomyślicieli z całego kraju. Od października 1930 do grudnia 1935 Koło wydawało własny miesięcznik „Racjonalista” pod redakcją Józefa Landau.

Program związku zakładał działania na rzecz laicyzacji życia publicznego: usunięcie nauki religii ze szkoły oraz wyzwolenie szkolnictwa i nauczycieli spod supremacji kleru, utworzenie cmentarzy dla bezwyznaniowców oraz zaprowadzenie ksiąg aktów stanu cywilnego. Po zdelegalizowaniu Stowarzyszenia Wolnomyślicieli Polskich (1928), jego członkowie zasilili szeregi PZWM, wnosząc tendencje lewicowo-ateistyczne, co spowodowało radykalizację programową o lewicowym charakterze. Na V Krajowym Zjeździe w Warszawie (1936) na przewodniczącego Związku wybrano Stefana Czarnowskiego.