Maurice Rouvier (ur. 17 kwietnia 1842 w Aix-en-Provence, zm. 7 czerwca 1911 w Neuilly-sur-Seine) – francuski polityk czasów III Republiki, premier Francji oraz mąż stanu.
Życiorys Rouvier urodził się w 1842 w Aix-en-Provence. Swoją młodość spędził w Marsylii, gdzie prowadził różne interesy. W 1870 założył antyimperialistyczne czasopismo „L’Egalité”. W 1871 został wybrany do Zgromadzenia Narodowego, gdzie reprezentował Marsylię. W parlamencie pracował w komisji finansowej jako reporter lub jej przewodniczący.
W 1881 po upadku rządu Jules’a Ferry’ego został ponownie wybrany do parlamentu. Podczas pracy poselskiej propagował politykę decentralizacji państwa oraz nałożenia podatku dochodowego. W ciągu następnych lat pełnił funkcję ministra ds. kolonii w rządzie Léona Gambetty oraz Jules’a Ferry’ego. 30 maja 1887 otrzymując poparcie republikanów, Rouvier objął tekę premiera Francji oraz ministra finansów. W tym samym czasie Georges Boulanger oraz jego zwolennicy rozpoczęli brutalną agitację antyrządową.