Lucjusz Kalpurniusz Pizon Pontifex (łac. Lucius Calpurnius Piso Pontifex; ur. 48 p.n.e., zm. 32 n.e.) był rzymskim senatorem i dowódcą z czasów początku pryncypatu. Był synem Lucjusza Kalpurniusza Pizona Caesoninusa, konsula w 58 p.n.e., oraz bratem Kalpurni Pisonii, która została trzecią żoną Juliusza Cezara.

Początek kariery Prawdopodobnie zanim został konsulem, Pizon był prokonsulem prowincji Gallia Transpadana, gdzie w Mediolanie przewodniczył w postępowaniu sądowym o zabójstwo. Winowajcę bronił orator Gajusz Albutius Silus, obywatel Novary. Jego zapał w obronie doprowadził do tak burzliwych oklasków ze strony przepełnionego sądu, że liktorom pomimo wysiłków nie udało się utrzymać porządku na forumSwetoniusz, De viris illustribus, De claris rhetoribus, 6.

W 15 p.n.e. Pizon został wybrany konsulem wraz z Markiem Liwiuszem Druzusem Libonem. Tuż przed swoim konsulatem albo zaraz po nim, prowadził kampanię przeciwko WindelikomPaweł Orozjusz, Historiarum adversus paganos libri septem, ks. VI, rozdz. 21. Był to lud pochodzenia celtyckiego, który zamieszkiwał północną Recję między Dunajem, Inem a Alpami. W tym właśnie czasie został podbity przez Tyberiusza i Druzusa.