Pierwsze medale zdobyła podczas mistrzostw świata w Chamonix w 1988 roku. Wspólnie z Moną Bollerud i Anne Elvebakk zdobyła srebrny medal w sztafecie. Dzień później była też druga w biegu indywidualnym, rozdzielając Elvebakk i Wienierą Czernyszową z ZSRR. Następnie srebro wywalczyła w biegu drużynowym na mistrzostwach świata w Feistritz w 1989 roku, startując z Synnøve Thoresen, Anne Elvebakk i Moną Bollerud. Kolejne dwa medale zdobyła na mistrzostwach świata w Oslo/Mińsku/Kontiolahti w 1990 roku. W sprincie była trzecia za Elvebakk i Swietłaną Dawydową z ZSRR. Następnego dnia razem z Grete Ingeborg Nykkelmo i Anne Elvebakk była druga w sztafecie. Srebro w tej konkurencji zdobyła również podczas mistrzostw świata w Lahti w 1991 roku. Ostatni medal zdobyła podczas mistrzostw świata w Anterselvie w 1995 roku, wspólnie z Annette Sikveland, Gunn Margit Andreassen i Ann-Elen Skjelbreid zwyciężając w biegu drużynowym.
W 1992 roku wystartowała na igrzyskach olimpijskich w Albertville, gdzie zajęła 9. miejsce w biegu indywidualnym, 15. w sprincie i 7. w sztafecie. Brała też udział w rozgrywanych w 1994 roku igrzyskach w Lillehammer, zajmując 31. pozycję w biegu indywidualnym, 10. w sprincie i 4.