Od 1937 roku rozpoczęto produkcję kolejnej wersji, Shark Mk III, wyposażonej w silnik gwiazdowy Bristol Pegasus III o mocy 800 hp i zakrytą kabinę załogi. Był to już ostatni rok produkcji Sharka w macierzystej wytwórni. Zastępowane w linii przez nowocześniejsze Fairey Swordfish były sukcesywnie przekazywane do szkół lotniczych, gdzie służyły jako holowniki celów.
W 1936 roku siedem egzemplarzy Shark Mk II zostało zakupionych przez Royal Canadian Air Force. Pozytywne doświadczenia z ich eksploatacji spowodowały zakup licencji i rozpoczęcie produkcji samolotu w kanadyjskiej filii koncernu Boeing w Vancouver. Kanadyjskie Sharki odpowiadały brytyjskiemu wariantowi Mk III, ale były napędzane silnikiem Bristol Pegasus IX o mocy 840 hp. 17 wybudowanych samolotów pozostawało w linii aż do 1944 roku, później pięć zostało przekazanych do szkoły obserwatorów na Trynidadzie, gdzie doczekały końca II wojny światowej.
Bibliografia [dostęp 26 marca 2009] Military History Encyclopedia [dostęp 26 marca 2009]
Kategoria:Brytyjskie samoloty torpedowe Kategoria:Brytyjskie samoloty wojskowe okresu międzywojennego Shark Kategoria:Brytyjskie samoloty pokładowe Kategoria:Brytyjskie wodnosamoloty pływakowe Kategoria:Dwupłaty Kategoria:Samoloty z napędem śmigłowym