thumb|Czarka „Amadera” wykonana w warsztacie Chōjirō (zm. 1592). Muzeum Narodowe w Tokio thumb|190px|Raku Museum w Kioto (2013) – unikalny rodzaj japońskiej ceramiki formowanej ręcznie i wypalanej w niskiej temperaturze, według techniki wypracowanej przez rodzinę Raku z Kioto (Kyōto) w ciągu 450 lat jej działalności.
Opis Słynna wytwórnia ceramiki rodziny Raku od okresu Azuchi-Momoyama (1573–1615) wytwarza m.in. czarki (chawan) służące do ceremonii picia herbaty (chanoyu). W zależności od zastosowanego szkliwa są one głównie czarne lub czerwone. Mogą zawierać domieszki tlenków metali, co daje mieniące się efekty kolorystyczne.
Technika i filozofia tworzenia pierwszych wyrobów raku były wynikiem współpracy założyciela rodu, Chōjirō (zm. 1592), i mistrza ceremonii picia herbaty, Sen no Rikyū (1522–1591), a tradycja trwa do dziś dzięki 16. już pokoleniu rodziny Raku. Czarki raku osiągają wysoką cenę i są poszukiwane w świecie ceremonii parzenia herbaty.
Naczynia wyjmuje się z pieca (temperatura 900–1150 °C) specjalnymi szczypcami. Następnie poddaje się je redukcji np. w wodzie, trocinach czy trawie, które pozostawiają ślady na naczyniach w postaci odcisków narzędzi, trawy, liści.