Opowiadała się przeciwko I wojnie czeczeńskiej. Zorganizowana przez nią akcja „Zapomniany Pułk” pomagała w poszukiwaniu żołnierzy walczących w Czeczeni, a których los po zakończeniu wojny i zawarciu rozejmu był nadal nieznany. Na swojej oficjalnej stronie internetowej Starowojtowa informowała, że przyczyniła się do uwolnienia około 200 rosyjskich żołnierzy z niewoli czeczeńskiej. Starowojtowa współpracowała również z Komitetem Matek Żołnierzy w Petersburgu.

Została zamordowana 20 listopada 1998. Była szóstym deputowanym Dumy zamordowanym od czasu powstania tego ciała w 1993 roku. Została pochowana 24 listopada 1998 roku w Petersburgu. Jej śmierć uchodzi za mord polityczny. Aleksandr Litwinienko i Jurij Fielsztinski w książce Wysadzić Rosję podają, że za śmiercią Starowojtowej stoją rosyjskie służby specjalne. Mordercy strzelali do Starowojtowej z pistoletu maszynowego Agran-2000 oraz beretty. Podczas zamachu został ranny Rusłan Linkow, asystent Starowojtowej. Federalna Służba Bezpieczeństwa w Petersburgu podała, że Starowojtowa zginęła w wyniku porachunków finansowych. Według Służb kilka dni przed zamachem mieli spotkać się sponsorzy Demokratycznego Wyboru Rosji, którzy przekazali 890 tys.