Employer branding (EB, z ang. budowanie marki pracodawcy) – działania organizacji (najczęściej przedsiębiorstwa) mające na celu zbudowanie jej wizerunku jako „pracodawcy z wyboru”.
Opis Termin employer branding jest stosunkowo młody, ponieważ wprowadzony został w 1996 roku przez Simona Barrowa i Tima Amblera, którzy opublikowali artykuł pt. The Employer Brand. Pomimo prób tłumaczenia tego wyrażenia na język polski (np. budowanie marki i wizerunku pracodawcy), w branży zarządzania zasobami ludzkimi znany jest raczej pod tą anglojęzyczną nazwą.
„Pracodawcami z wyboru” są organizacje, w których obecni i potencjalni pracownicy dostrzegają atrakcyjne środowisko dla rozwoju swojej kariery.
Działania z tym związane można podzielić na dwa typy, w zależności od grupy, do której są adresowane. Wyróżnia się: Employer branding wewnętrzny – skierowany do obecnych pracowników. Skupia się głównie na stworzeniu godnego środowiska pracy, przyjaznej atmosfery pracy i możliwości rozwoju. Do działań z tego zakresu możemy zaliczyć przede wszystkim inwestycje w kapitał ludzki, organizowanie konkursów i akcji kierowanych do pracowników, przygotowywanie programów rozwojowych dla pracowników jak np. szkolenia, wspieranie działań wolontarystycznych i społecznych. Employer branding zewnętrzny – skierowany głównie do potencjalnych pracowników.