Wacław Wycisk (ur. 11 lutego 1912 w Olbrachcicach, zm. 22 marca 1984 w Opolu) – polski duchowny rzymskokatolicki, biskup pomocniczy opolski w latach 1959–1984 (do 1967 formalnie gnieźnieński).
Życiorys Młodość i wykształcenie Urodził się 11 lutego 1912 w Olbrachcicach koło Białej Prudnickiej w rodzinie rolnika Wilhelma Wyciska i Agnieszki z d. Janusz. Był najstarszym z ośmiorga dzieci swoich rodziców. Został ochrzczony 15 lutego w miejscowym kościele parafialnym. Po ukończeniu szkoły powszechnej w Olbrachcicach rozpoczął naukę w gimnazjum humanistycznym w Prudniku (późniejsze I Liceum Ogólnokształcące), w którym uzyskał świadectwo dojrzałości w 1931. Następnie odbył studia filozoficzno-teologiczne na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Wrocławskiego (semestr letni 1932 spędził na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu w Bonn).
Od lata 1935 przebywał w alumnacie, gdzie przygotowywał się do przyjęcia święceń kapłańskich. 6 czerwca 1936 przyjął święcenia subdiakonatu, a 2 sierpnia 1936 święcenia prezbiteratu z rąk ordynariusza archidiecezji wrocławskiej kardynała Adolfa Bertrama.