Wcześniejsza kamienna inskrypcja tak oto opisuje jego śmierć:
Kiedy jego usługujący mnich dał mu gorącego [leczniczego] rosołu, Mistrz oddał mu miskę, mówiąc: „Po pierwsze, nic mi nie jest; po drugie, tobie również nic nie jest! Pamiętaj, aby napisać do cesarza list z prośbą o moje odejście”. Następnie sam spisał dokument ze swoimi przestrogami dla potomności: „Po mojej śmierci nie zezwalam ani na noszenie żałobnych szat zgodnie ze świeckimi zwyczajami, ani na opłakiwanie i urządzanie ceremonii pogrzebowej z procesją. Oznaczałoby to łamanie wskazań Buddy i byłoby źródłem kłopotów dla szkoły chan”. Dokonał przekazu Dharmy Zhixiangowi, [który jest] Wielkim Mistrzem Shixingiem z góry Baiyun. Uczniowie Mistrza odpowiednio przygotowali zgromadzenie. W godzinie szczura dziesiątego dnia czwartego księżyca czterdziestego szóstego roku (sześćdziesięcioletniego cyklu; między 23:00 10 maja a 01:00 11 maja 949) Mistrz opuścił ten świat.
Och!