Jest to możliwe dzięki zastosowaniu transformacji Fouriera, która przekształca wykres amplitudy w skali czasu w wykres amplitudy w skali częstotliwości.
Tłumienie sygnału Rozchodzenie się sygnału w ośrodku pochłaniającym falę można opisać przez użycie zespolonego współczynnika załamania, w którym składowa urojona określa pochłanianie fali i jest interpretowana jako opór elektryczny lub hamowanie ruchu wzbudzonych falą spolaryzowanych ładunków (dipoli). Składowa rzeczywista, jest związana z przenikalnością elektryczną ośrodka jest określana jako zdolność materiału do magazynowania ładunku elektrycznego. Jest to ilość energii jaka przy zadanym polu elektrycznym jest magazynowana w postaci spolaryzowanych ładunków (polaryzacja orbit elektronów, cząsteczkowa, dipolowa oraz polaryzacja jonowa).
Przy niskiej częstotliwości, ładunki w ośrodku mają czas w pełni zareagować na pole elektryczne, największa ilość energii jest magazynowana w postaci spolaryzowanych cząstek a straty są niewielkie. Przy wyższych częstotliwościach czas zmiany pola elektrycznego jest mniejszy, polaryzacja następuje jedynie częściowo i większa część energii jest tracona wskutek oporu ośrodka. Dlatego też fale o niskich częstotliwościach ulegają mniejszemu tłumieniu.