Shar pei – rasa psa zaliczana do grupy molosów w typie mastifa, wyhodowana w XVI wieku w Chinach do polowania, zaganiania oraz do walk psów. Typ dogowaty. Nie podlega próbom pracy.
Rys historyczny Pies ten pochodzi z południowych Chin, z terenów prowincji Guangdong. Został rozpropagowany w celach wystawowych przez hodowców w USA. Jego nazwa, pochodząca z chińskiego: shā pí (沙皮), oznacza dosłownie "piaszczysta skóra".
Ta pradawna rasa hodowana była w Chinach do polowań na dziki i pilnowania stad (psy pasterskie), zaś w południowej części kraju jej głównym przeznaczeniem było pilnowanie świątyń. Psów tych używano także do walk psów.
Od pierwszych lat istnienia Chińskiej Republiki Ludowej i budowy komunizmu w tym państwie, shar pei traktowany był jako dobro luksusowe, przez co zbyteczne. Nałożono wysokie podatki, na właścicieli rasy. W końcu posiadanie psa zostało ogłoszone przez Mao jako przejaw burżuazyjnej dekadencji, a hodowla psów została praktycznie zabroniona. Wtedy nastąpiło załamanie populacji shar peia. Liczba zwierząt drastycznie zmalała. Bojąc się o wymarcie rasy Matgo Law ,będący jednym z hodowców i miłośników shar pei, napisał do jednego z amerykańskich czasopism poświęconych kynologii.