Zdobycie Dur-Abi-hara – starcie zbrojne do którego doszło ok. 710 roku p.n.e. w trakcie wyprawy wojskowej asyryjskiego króla Sargona II (722-705 p.n.e.) na Babilonię.
W latach 720-710 p.n.e. Asyryjczycy uwikłali się w walki z królestwem Urartu. Kampania poprowadzona przez Sargona II, mająca na celu ukaranie władcy Urartu Rusę I, zakończyła się zdobyciem silnie ufortyfikowanego miasta Musasir nad jeziorem Urmia. Po tej klęsce Urartu już nigdy nie odzyskało dawnej świetności. Zwycięstwo pozwoliło natomiast Sargonowi na ponowne zajęcie się sprawami Babilonii. Ułatwiła mu to także śmierć Humban-nikasza I, władcy Elamu, któremu udało się wcześniej powstrzymać wojska Sargona w bitwie pod Der.
Około 710 roku p.n.e. armia Sargona pomaszerowała wzdłuż Tygrysu na południe. Tutaj też uderzyła na siły aramejskiego plemienia Gambulu, zamieszkującego tereny południowej Babilonii w pobliżu granicy z Elamemhasło Dur-Abi-hara, w: Bryce T., The Routledge..., s. 203.. Babilońskiemu władcy Marduk-apla-iddinie II, który przewidział atak asyryjski, udało się wzmocnić garnizony miast i fortec w regioniePotts D.T., The Archaeology of Elam: Formation..., s. 266.. Garnizon miasta Dur-Abi-hara (zwanego niekiedy błędnie Dur-AtharaLipiński E., The Aramaeans..., s.