W geologii różnice własności przenikalności elektrycznej są najczęściej wynikiem nasycenia osadów, gruntu czy skał płynami (np. wody gruntowej), a zawartość wody jest związana z porowatością, upakowaniem ziarn, wysortowaniem, imbrykacją klastrów czy spękaniem skał itp. Różnice dielektryczne mogą być też związane ze składem mineralnym. Z tego powodu w skałach osadowych powierzchnie odbicia pokrywają się z granicami pomiędzy warstwami charakteryzującymi się zmianami takich cech jak wymienione powyżej.
Dla celów geologicznych stosuje się anteny o niskich częstotliwościach 10-80 MHz. Badania wymagające większej rozdzielczości (np. w sedymentologii śledzenie powierzchni warstwowania itp.) wymagają anten o wyższej częstotliwości (zazwyczaj 200 MHz). Do badań drogowych i strukturalnych w budownictwie używane są znacznie wyższe częstotliwości (400 - 1500 MHz).
Przykładowe odczyty georadarowe
badanie konstrukcji betonowych korozja krasowa - głębokość ok.