Z płotu zwieszona jest dynia, która najczęściej symbolizowała zbawienie i zmartwychwstanie.
Po prawej stronie znajdują się dwaj pasterze, przedstawieni w zniszczonych ubraniach, bosych i o zgarbionych sylwetkach. Ich wygląd kontrastuje z powagą świętej rodziny. Mantegna z dużą szczegółowością przedstawił twarze wieśniaków. Pierwszy pasterz pokryty jest zmarszczkami, brakuje mu uzębienia a głowę pokrywają źle przystrzyżone włosy przypominające mech. Drugi wieśniak ma włosy bardzo rzadkie, a na jego skroni widoczne są dwie nabrzmiałe żyły. Za nimi drogą idzie para wieśniaków niosących koszyk z jajkami. Kobieta ubrana jest w niebieską szatę, z uwypukloną grą świateł.
W tle znajduje się wiele postaci oddających się codziennym czynnościom, można m.in. zauważyć kobietę zajętą przędzeniem, drób chodzący wokół niej czy pasterza owiec i jego trzodę. W górnej części obrazu widoczna jest meandrująca rzeka ciągnąca się do miasta z wieżami, prawdopodobnie Betlejem. Przy jej brzegu stoi samotnie wierzba, symbol żałoby i boskiej ofiary.
Uwagi
Bibliografia Antonio Fazzini, Wielkie muzea, Metropolitan Museum i Nowy Jork, wyd. HPS, 2007, . L. Impelluso, Natura i jej symbole, wyd Arkady, Warszawa 2006, .
Kategoria:Obrazy Andrei Mantegni Kategoria:Motyw pokłonu pasterzy na obrazach Kategoria:Obrazy w Metropolitan Museum of Art Kategoria:Święta Rodzina na obrazach