W podzięce Wumen został obdarzony przez cesarza tytułem Oko Buddy (佛眼 Foyan).

Ostatnie lata życia spędził w pustelni na brzegu jez. Zachodniego pod Hangzhou.

Nauczanie i znaczenie mistrza Mistrz był jednym z najważniejszych przedstawicieli XIII-wiecznego chanu. Był reprezentatywnym przedstawicielem tradycji szkoły linji. Jego praktyka została ukształtowana przez wykorzystanie gong’anów i były one podstawą jego nauczaniaHeinrich Dumoulin. Zen Buddhism: A History. India and China. s. 251.. W swoich tekstach opisuje, że kładł zawsze mocny nacisk na praktykę gong’anową.

Należał do mistrzów ekscentrycznych. Wędrował od klasztoru do klasztoru w starej szacie mnisiej, zapuścił nawet brodę i długie włosy. Przez innych mnichów nazywany był „Huike świecki mnich”.

Mistrz Wumen jest najbardziej dziś znany ze swojego zbioru 48 gong’anów, które obdarzył komentarzami. Tekst ten został opublikowany w 1229 r. i dotrwał do naszych czasów pod tytułem „Wumenguan” (pol. „Bezbramna brama”).

Jego komentarze do gong’anów i inne teksty ukazują, że dysponował ostrym, bezpośrednim językiem i przenikliwym, niepowstrzymanym intelektem, który nie wahał się przed rozbiciem ułudyBernard Faure. Chan Insights and Oversights. s. 198..