Wyjątkiem był Leopold Gutterer, prawa ręka Goebbelsa w ministerstwie propagandy i oświecenia publicznego od 1941 r., po wojnie ukrywający się jako bawarski rolnik, zdekonspirowany i skazany na dwa lata robót oraz utratę emerytury. Historyk spotykał się z Guttererem i jego żoną w ich domu w RFN kilkakrotnie w ciągu czterech lat. Uzyskał od Gutterera opinię, według której główną siłą protestu i przyczyną jego sukcesu była ostentacyjna otwartość. Gutterer twierdził, że wewnętrzne siły hitlerowskie były dobrze przygotowane do zwalczania zakonspirowanego ruchu oporu, lecz nie otwartych i jednocześnie pokojowych protestów społecznych.
Badania Nathana Stoltzfusa doprowadziły do powstania książki Opór serca: małżeństwa mieszane a protest Rosenstraße w nazistowskich Niemczech.. W zdobyciu zeznań świadków pomógł mu fakt, iż nie był ani Niemcem, ani Żydem, lecz Amerykaninem.
Upamiętnienie thumb|Block der Frauen – fragment rzeźby Ingeborg Hunzinger upamiętniającej protest Rosenstraße W wyniku działań Stoltzfusa sprawa protestu nabrała rozgłosu zarówno w Niemczech, jak i na świecie.