W roku 1935 wyjechała do Szczecina do wnuków. Spotyka tam Dietricha Bonhoeffera, który w Zdrojach zarządzał seminarium dla księży Kościoła Wyznającego (Bekennende Kirche). Nieświadomie stała się pośrednikiem pomiędzy intelektualnym kołem Bonhoeffera a konserwatywnym ruchem oporu w armii; utrzymywała również kontakty z Hansem Jürgenem oraz Ewaldem von Kleistem-Schmenzinem. Od tego czasu Krosinko stało się miejscem regularnych spotkań działaczy opozycji. Jedną z jej wnucząt była Maria von Wedemeyer, którą poznał w Krosinku Dietrich Bonhoeffer i z którą zaręczył się w 1943 roku.
Planowany zamach na Hitlera nie powiódł się. Wielu jej przyjaciół i znajomych zostało skazanych na śmierć bądź straconych.
Sama próbowała uciec wraz z grupą uchodźców przed zbliżającymi się wojskami radzieckimi. Przeżyła ich wkroczenie do Kikowa i pół roku później w wieku 78 lat tutaj zmarła.
Publikacje Ruth von Kleist-Retzow, Carl Schweitzer Die soziale Krisis und die Verantwortung des Gutsbesitzers, Schwerin, 1926 (de)
Bibliografia Jane Pejsa: Mit dem Mut einer Frau. Ruth von Kleist-Retzow. Matriarchin im Widerstand, Moers, 1999, (de)
Kategoria:Urodzeni w 1867 Kategoria:Zmarli w 1945 Kategoria:Ruch oporu w III Rzeszy Kategoria:Kościół Wyznający