1 listopada 1925 rozpoczął naukę na Kursie Normalnym Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie. Z dniem 28 października 1927, po ukończeniu kursu i uzyskaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, przydzielony został do Wyższej Szkoły Wojennej na stanowisko asystenta. Następnie był wykładowcą operacyjnej służby sztabów, a od 1929 roku kierownikiem katedry taktyki ogólnej. 24 grudnia 1929 prezydent RP nadał mu z dniem 1 stycznia 1930 stopień podpułkownika w korpusie oficerów piechoty i 18. lokatą. Z dniem 1 stycznia 1931 przeniesiony został do Szkoły Podchorążych dla Podoficerów w Bydgoszczy na stanowisko dyrektora nauk. W kwietniu 1932 został przeniesiony do Biura Ogólno Administracyjnego Ministerstwa Spraw Wojskowych na stanowisko szefa Wydziału Przepisów Służbowych. W 1935 został przesunięty na stanowisko szefa Wydziału Administracyjno-Instrukcyjnego. W listopadzie 1935 został mianowany dowódcą Pułku KOP „Wołożyn”, a w 1938 dowódcą 15 pułku piechoty w Dęblinie. Na stopień pułkownika został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 7. lokatą w korpusie oficerów piechoty.