mały|Sanatorium w Kołobrzegu Edmund Goldzamt (ur. 18 sierpnia 1921 w Lublinie, zm. 3 listopada 1990 w Moskwie) – polski architekt pochodzenia żydowskiego, teoretyk architektury.
Życiorys W czasie okupacji niemieckiej przez Lwów i Taszkent trafił do Moskwy, gdzie ukończył studia w Moskiewskim Instytucie Architektury. Jego obroniona w 1946 roku pod kierunkiem Wiktora Baburowa praca dyplomowa nosiła tytuł Warszawa − projekt odbudowy.
Był autorem referatu wygłoszonego na naradzie architektów członków Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, zorganizowanej w dniach 20−21 czerwca 1949 roku w Warszawie, na podstawie którego przyjęto w Polsce realizm socjalistyczny jako „obowiązującą metodę twórczą” w architekturzeE. Goldzamt, "Zagadnienie realizmu socjalistycznego w architekturze", w: "O polską architekturę socjalistyczną", Warszawa 1950, s, 15-47: por. tegoż, "O realizm socjalistyczny w architekturze", "Nowe Drogi" 1949, nr 3, s. 134-157;.
W 1952 z inicjatywy Józefa Sigalina zamieszkał wraz z rodziną w Polsce. W latach 1952–1970 doktoryzował się i wykładał na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej.