– odmiana visual kei mająca swoje korzenie we współczesnej scenie muzycznej w Nagoi (Japonia). Zdobyła popularność głównie w japońskiej muzyce niezależnej (lecz odnajdywana jest także w różnych formach na całym świecie). Charakteryzuje się bardziej mroczną oraz ciemną formą niż visual kei i nawiązuje głównie do zachodniego (szczególnie brytyjskiego) punk rocka.
W nagoya kei kładziony jest mniejszy nacisk na charakterystyczne kostiumy i makijaż, za to zwracana jest uwaga na skomplikowaną formę muzyki, na którą kładziony jest największy nacisk. Przykładami tego stylu są zespoły takie, jak: Deadman, Deathgaze, Kein, lynch. czy the studs.
Historia Pierwsze znane zespoły nurtu Nagoya kei to zespół Silver~Rose, założony w 1989 roku, oraz Kuroyume i Merry Go Round, oba założone w 1991 roku. Według Shuna gitarzysty Fanatic Crisis, Silver~Rose i Kuroyume byli „wielką dwójką” wczesnej sceny Nagoya kei. Shun wymienia Laputę, Rouage i swój własny zespół Fanatic Crisis jako część drugiej generacji Nagoya kei w połowie lat dziewięćdziesiątych. Pod koniec lat 90. wiele zespołów przeniosło się do Tokio i podpisało kontrakty z głównymi wytwórniami płytowymi. Większość z nich przyjęła też bardziej komercyjne brzmienie, jak Fanatic Crisis, który został uznany za jeden z „wielkiej czwórki” zespołów visual kei tamtych czasów.