Tymczasem dowództwo bolszewickie zorganizowało kontruderzenie ze wsparciem 2 pociągów pancernych. 31 lipca siły powstańcze zostały przyparte do granicy. W sierpniu i wrześniu trwały ciężkie walki. 28 września Armia Północno-Zachodnia białych rozpoczęła jesienną ofensywę na Piotrogród, w wyniku czego oddziały bolszewickie zostały wycofane znad granicy fińskiej na linię frontu. 22 października z terytorium Finlandii zaatakowała wojska bolszewickie fińska 2 Dywizja Piechoty. Został jej podporządkowany 840-osobowy Pułk Północno-Ingermanlandzki. Uderzenie, skierowane na Toksowo - duchowe i kulturalne centrum północnej Ingermanlandii, doszło do stacji kolejowej Gruzino i jeziora Wołojarwi. Siły bolszewickie, w tym oddziały czerwonych Finów, przeprowadziły jednak kontratak, który odrzucił Ingermanlandczyków z powrotem pod granicę fińską. Tam front ustabilizował się. 2 lutego 1920 r. w Tartu został podpisany traktat pokojowy między Estończykami i bolszewikami, w wyniku którego w skład Estonii weszła część Ingermanlandii. Dowództwo estońskie rozformowało też, walczący po stronie białych, Pułk Zachodnioingermanlandzki. Podpułkownik G. Elfvengren postanowił w takiej sytuacji przeprowadzić nowe uderzenie przeciwko wojskom bolszewickim. Z Finlandii otrzymał 4 działa, z których sformował baterię artylerii.