Jana na Zábradlí w Pradze.
Twórczość Twórca ten reprezentuje kontrreformacki nurt w muzyce czeskiej, łącząc polifoniczny styl późnorenesansowej szkoły francusko-flamandzkiej ze stylem szkoły weneckiej przełomu XVI i XVII w. Tworzył zarówno muzykę religijną, jak i świecką. Należy do niezwykle płodnych kompozytorów: przypisuje mu się ponad 500 utworów. Część z nich to kompozycje chóralne.
Najsławniejszym dziełem kompozytora jest jego Opus musicum w sześciu częściach z 1577 – zbiór 374 motetów na cały rok liturgiczny. Motety te zostały wydane w domu wydawniczym Nigrina w Pradze. Motet O magnum mysterium comes, pochodzący z pierwszego tomu, wydanego w 1586, zawiera utwory do wykonywania w okresie od 1 niedzieli Adwentu do Septuagesimy (trzeciej niedzieli przed wielkim postem). Ten ośmiogłosowy motet nosi cechy wielogłosowości szkoły weneckiej z użyciem techniki cori spezzati.
Styl Gallusa łączy tradycję z nowoczesnością. Rzadko używał cantus firmus, preferując nowoczesną wówczas wenecką technikę polichóralną, nie rezygnując jednak ze starszych i przyjętych technik imitacyjnych.
Gallus opublikował u Nigrina 16 ze swoich 20 mszy.