Historia Pierwsze ślady osadnictwa pochodzą z okresu neolitu, około 4200 lat p.n.e. (toporek, ul. Słubicka 3). Badania archeologiczne prowadzone w wieku XVII, XVIII oraz po II wojnie światowej ujawniły cmentarzysko kultury łużyckiej z V w. p.n.e. w okolicach ul. Bagiennej. W późniejszym czasie dzielnica wzmiankowana w średniowieczu, historycy wskazują również na możliwy zalążek osadnictwa wzdłuż traktu prowadzącego do Głogowa, co potwierdzać ma umiejscowienie niektórych budowli. Już w średniowieczu w okolicach Parku Północnego mogły znajdować się tzw. Czarny Folwark i dobro "Herzogborn", w późniejszym czasie nazywane "Zielona dolina". alt=Brama Głogowska będąca dawną granicą miasta, za którą znajdowało się Przedmieście Głogowskie|mały|Brama Głogowska będąca dawną granicą miasta, za którą znajdowało się Przedmieście Głogowskie alt=Kąpielisko na Czarnej Wodzie, początek XX w|mały|Kąpielisko na Czarnej Wodzie, początek XX w. alt=Wnętrze Kąpieliska na Czarnej Wodzie, początek XX w|mały|Wnętrze Kąpieliska na Czarnej Wodzie, początek XX w. W 1281 roku miasto odkupiło od księcia Henryka V część ziem obecnej dzielnicy, a z początkiem XIV wieku dalsze łąki i las nad Czarną Wodą. Przed Bramą Głogowską stał kościół lub kaplica cmentarna św. Barbary będąca filią wobec kapituły św.