Po powrocie do kraju był wieloletnim wykładowcą zakonnego studium w zakresie filozofii w Nowym Sączu, prowadził zajęcia z pedagogiki i homiletyki. Od 1922 pełnił funkcję przełożonego rezydentury jezuitów w Kołomyi, gdzie działał jako moderator i rekolekcjonista organizacji katolickich, głównie sodalicji mariańskich środowiska ziemiańskiego, a także gimnazjalistów i nauczycieli. Sprawował opiekę nad Stowarzyszeniem św. Zyty, katolicką organizacją służących. Podobną działalność moderatora sodalicji mariańskich i Stowarzyszenia św. Zyty prowadził jako przełożony domu rekolekcyjnego w Dziedzicach (1924-1927, 1931-1934), otaczając swoją opiekę katolików w Cieszynie i Katowicach; był również moderatorem sodalicji w Krakowie (po 1934) i Lwowie (po 1938).
W 1927 był jednym z organizatorów Krucjaty Eucharystycznej skierowanej do dzieci, w latach 1927-1938 pełnił funkcję jej pierwszego ogólnopolskiego promotora (kierownika krajowego Sekretariatu z siedzibą w Krakowie), redagował także dwumiesięcznik Krucjaty "Hostia" i serię wydawniczą "Młodzi ulubieńcy Chrystusa". Wraz z współpracownikami powołał do życia szereg kółek Krucjaty i kółek ministranckich;