thumb|Somosierra z 1911 roku thumb|Atak husarii. Chocim z 1917 roku thumb|Spłoszony koń z 1924 roku mały|Oleńka i Kmicic – ilustracja do Potopu, 1899 Stanisław Batowski Kaczor (ur. 29 stycznia 1866 we Lwowie, zm. 5 lub 12 maja 1946 tamże) – polski malarz-batalista.

Życiorys Urodził się we Lwowie w polskiej rodzinie ziemiańskiej. Był synem Wojciecha i Antoniny. Przydomek Kaczor zawdzięczał historii swego dziadka Aleksandra Batowskiego herbu Trzy Zęby, ukrywającego w domu powstańca styczniowego Wojciecha Kaczora, który zakochał się w jego córce Antoninie – w finale sporu o używanie nazwiska sąd zezwolił na używanie dwóch nazwisk potomkom, z czego skorzystał Stanisław.

W latach 1883–1885 studiował w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych u Władysława Łuszczkiewicza i Floriana Cynka, a od 18 października 1887 do 1889 w monachijskiej Akademii Sztuk Pięknych pod kierunkiem Alexandra Liezen-Mayera. Później mieszkał w Paryżu i w Rzymie. Podróżował do Hiszpanii, Maroka i na Krym. Następnie wrócił do rodzinnego Lwowa, w którym pozostał do końca życia.

Służąc w armii austriackiej doznał ran prawej dłoni wskutek pojedynku o względy panny Boreckiej (skuteczną operację przeprowadził lwowski chirurg Leńko).