Monte Cevedale posiada dwa, a ściślej mówiąc trzy wierzchołki, z których dwa są wybitne. Najwyższy wierzchołek, Monte Cevedale (niem. Züffalspitze), (3769 m) uważany jest za główny. Wybitny wierzchołek środkowy zwany Cevedale II (niem. Südliche Züffalspitze), (3757 m), nieco niższy od głównego jest oddzielony od niego wyraźną przełęczą. Niewybitny wierzchołek północny Nordliche Züffalspitze ma wysokość 3700 m. Dwa wyższe wierzchołki Cevedale, z wyraźną przęłeczą między nimi nadają szczytowi charakterystyczny, z daleka rozpoznawalny kształt.
Geologia Monte Cevedale zbudowany jest ze skał metamorficznych - głównie z fyllitów kwarcytowych. Geologiczna przynależność Cevedale i całego Masywu Ortleru do Wschodnich Alp Centralnych lub Południowych Alp Wapiennych jest sprawą dyskusyjną. Ponieważ cały masyw położony jest na północ od Bruzdy Peryadriatyckiej należy go zliczyć raczej do Wschodnich Alp Centralnych.
Wszystkie wierzchołki Cevedale pokryte są rozległym lodowcem, obejmującym również wyższe partie stoków.
Turystyka Cevedale jest niezbyt trudno dostępnym szczytem. Pierwszego wejścia dokonali: znany pionier alpinizmu Julius Payer oraz J. Pinggera i J. Reinstadler, 7 września 1865 roku.