mały|Martwa natura, ryby 1928 mały|Akt, 1924

Maria Łucja Nicz-Borowiakowa (ur. 1896 w Warszawie, zm. 14 września 1944 tamże) – polska malarka, graficzka, jedna z najważniejszych przedstawicielek polskiego konstruktywizmu.

Życiorys Urodziła się w Warszawie w 1896 roku. Córka znanego drzeworytnika Edwarda Karola Nicza i Łucji Bagińskiej. Studiowała malarstwo w latach 1916–1920 w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych u Stanisława Lentza. W roku 1922 wyjechała do Paryża, gdzie zapoznała się z malarstwem kubistycznym. W lipcu 1922 wyszła za mąż za inżyniera Józefa Borowiaka. Uczestniczyła w ugrupowaniach „Blok” (1924–1926) i „Praesens” (1926–1930). W latach 1924–1929 brała udział w wielu oficjalnych wystawach sztuki polskiej za granicą. W latach trzydziestych ze względu na pogarszający się stan zdrowia jej męża, a następnie II wojnę światową zaprzestała twórczości artystycznej.

Jej prace znajdują się w zbiorach Muzeum Sztuki w Łodzi i Muzeum Narodowego w Poznaniu.