Antoni Chlondowski, SDB, właśc. Antoni Hlond (zmienił nazwisko, aby nie kojarzono go z bratem, kardynałem Augustem Hlondem, prymasem Polski), także Antoni Hlond-Chlondowski (ur. 13 czerwca 1884 w Kosztowach na Górnym Śląsku, zm. 13 maja 1963 w Czerwińsku nad Wisłą) – polski salezjanin, kompozytor.

Życiorys Przyszedł na świat w rodzinie Jana Hlonda i Marii z domu Imiela. Rodzonymi braćmi Antoniego Hlonda byli Ignacy i August, obaj salezjanie; August był prymasem Polski. Studiował filozofię i teologię we Włoszech w Lombriasco i na Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie, a także w Radnej w Słowenii i Akademii Muzycznej w Ratyzbonie.

Od dziecka przejawiał zdolności muzyczne. Od 1904 ukazywały się drukiem jego kompozycje muzyczne. W latach 1903–1907 uczył muzyki i kierował chórem w Oświęcimiu. Następnie w Przemyślu założył szkołę organistowską. Jego dorobek kompozytorski, obejmujący pieśni liturgiczne, msze i preludia, stanowi blisko 4000 utworów. Był przedstawicielem cecylianizmu w muzyce.

W latach 1925–1930 był prowincjałem swojej macierzystej prowincji zakonnej. Był także proboszczem Parafii Najświętszego Serca Jezusowego w Warszawie (Antoni Chlendowski)..