Minęło trochę czasu, zanim niektórzy fani zespołu zaakceptowali nową wokalistkę. Jej muzyka diametralnie różniła się od tej, którą Big Brother wykonywał przedtem. Niektórzy uważali, że Janis po prostu krzyczy, co nie miało dla nich żadnej wartości artystycznej. Pojawiły się też zarzuty, że zespół się skomercjalizował. Big Brother grał muzykę eksperymentalną i bardzo oryginalną, lecz gdy Janis do nich dołączyła, stali się bardziej konwencjonalni. Zaczęła też wzrastać popularność zespołu na undergroundowej, psychodelicznej scenie muzycznej San Francisco.
Big Brother And The Holding Company Pod koniec roku 1966 Big Brother podpisał kontrakt z wytwórnią Mainstream Records. Wszystkie piosenki na swój album nagrali w studio w Chicago w 3 dni – od 12 do 14 grudnia. Mainstream Records to wytwórnia znana z wydawnictw jazzowych – Big Brother był pierwszym rockowym zespołem, z którym współpracowała. Mogło to mieć wpływ na dzieło końcowe, ponieważ płyta zdecydowanie odbiegała od oczekiwań zespołu. Znalazł się na niej akustyczny rock i folk, a nie planowany heavy acid rock. Pierwszymi singlami były „Blindman” i „All is Loneliness”. Pozostałe single to: „Down On Me” – „Call On Me” oraz „Coo – Coo” – „Last Time”.