Cały teren powiatu raciborskiego bogaty jest w utwory neogenu i paleogenu, które m.in. wyrównują różnice wysokościowe głębszego podłoża. Utwory te są przede wszystkim pochodzenia morskiego i lądowego oraz wypełniają tzw. rów tektoniczny Kędzierzyna-Koźla, który sięga swymi najgłębszymi głębokościami po gminę Nędza i Racibórz. Wśród skał osadowych pochodzenia morskiego z tortonu (środkowy miocen) możemy wyróżnić m.in. iły, iły margliste z przewarstwieniami piasków, gipsów, wapieni i margli. Skały te znajdują się przede wszystkim na głębokości od ok. 130 m do 220 m, a ich miąższość wynosi 100–150 m. Skały osadowe pochodzenia lądowego z sarmatu (górny miocen – messyn) znajdują się powyżej skał osadowych pochodzenia morskiego. Skały te są położone na głębokości 20–150 m, gdzie znajduje się około stumetrowa seria niewarstwowych, plastycznych lub zwięzłych iłów z wkładkami: iłów węglowych i węgli brunatnych. Warto tutaj także uwzględnić występowanie warstwy piasków drobnoziarnistych i pylastych, a rzadziej średnioziarnistych i gruboziarnistych. Utwory tej serii nie ograniczają się tylko do wspomnianego wyżej rowu tektonicznego, ale wykraczają one daleko poza ten rów, a ich miąższość nie przekracza 40 m.