W efekcie przyjmują oni tezę o nieefektywności fluoksetyny i sertraliny w leczeniu trichotillomanii, nie wykluczając efektywności innych leków, np. citalopramu.
Metaanaliza Blocha et al wykazała przewagę użycia klomipraminy nad brakiem interwencji, w przeciwieństwie do SSRI. Przewaga ta może wynikać z dodatkowego noradrenergicznego mechanizmu działania klomipraminy. Porównywane ze sobą klomipramina i SSRI wydają się podobnie skuteczne.
Bloch et al wykazali przewagę HRT nad oczekiwaniem na terapię bądź placebo. Gdy Bloch i współpracownicy przeprowadzali swą metaanalizę, było tylko jedno spełniające ich kryteria badanie porównujące farmakoterapię SSRI i HRT w trichotillomanii. Niestety, jego wyniki okazały się nieistotne statystycznie. Podobnie tylko jedno badanie porównywało HRT i klomipraminę. Tym razem osiągnięto w nim istotne statycznie wyniki, ogłaszając przewagę HRT nad klomipraminą. Badacze wysuwają ze swej pracy wniosek, że najbardziej efektywnym sposobem leczenia trichotillomanii jest HRT.