Heinrich Bernhard Oppenheim (ur. 20 lipca 1819 we Frankfurcie nad Menem, zm. 29 marca 1880 w Berlinie) – niemiecki prawnik, filozof, publicysta i liberalny polityk. Uważany za autora pojęcia "socjalizm z katedry".
Życiorys Pochodził z rodziny żydowskich bankierów z Frankfurtu. Studiował prawo w Getyndze, Heidelbergu i Berlinie. Z powodu pochodzenia nie przyznano mu jednak habilitacji. W 1841 został prywatnym docentem nauk politycznych i prawa międzynarodowego w Heidelbergu.
W latach 40. zajął się publicystyką polityczną. W 1848 zaangażował się po stronie rewolucji, na jej radykalno-demokratycznym skrzydle. Brał udział w wydawaniu czasopisma Die Reform.
W 1861 przystąpił do partii postępowej (Deutsche Fortschrittspartei). W tym samym roku zaczął wydawać – wkrótce zamknięty przez cenzurę – Jahrbuch fuer Politik und Literatur. W 1866 przyłączył się do narodowych liberałów, popierając politykę Bismarcka, zmierzającą do zjednoczenia Niemiec.