thumb|Jan Tricius, Jakub Ludwik Sobieski z ojcem thumb|Jan III Sobieski przekazujący Jakubowi prawo do korony (1697) thumb|Portret Jakuba Ludwika Sobieskiego Jakub Ludwik Sobieski, również Ludwik Henryk Jakub Sobieski (ur. 2 listopada 1667 w Paryżu, zm. 19 grudnia 1737 w Żółkwi) – królewicz polski, książę oławski w latach 1691–1737, starosta pucki, pretendent do tronu polskiego.
Życiorys Młodość Urodził się w Paryżu 2 listopada 1667 roku. Informacja o dniu narodzin pochodzi z listu Jana Sobieskiego, wówczas hetmana polnego koronnego, do Marii Kazimiery d’Arquien, w którym o Jakubie pisał: Gdybym sobie pomyślił, moja panno, że go nam P.Bóg dał w Zaduszny Dzień(...). Jakub Ludwik Sobieski był najstarszym synem Jana Sobieskiego i Marii Kazimiery. Urodził się w czasie, gdy jego matka przebywała we Francji na dworze skoligaconych z nią Burbonów, gdzie udała się będąc w ciąży, by uzyskać opiekę francuskich lekarzy, gdyż po śmierci jej protektorki Ludwiki Marii, nie mogła liczyć na pomoc polskiego dworu. W czasie pobytu nad Loarą Maria Kazimiera starała się również zbudować podwaliny stronnictwa profrancuskiego w Rzeczypospolitej, współpracując ze swym mężem przebywającym w Polsce.