Kościuszki – Tomaszowska Fabryka Sztucznego Jedwabiu.
Po II wojnie światowej Miejskie Przedsiębiorstwo Gospodarki Komunalnej jak wówczas nazywał się tomaszowski przewoźnik, zakupiło 6 autobusów Star 52, które wyjechały na 3 linie.
Już rok później uruchomiono linię nr 4, która kursowała od granicy miasta przy ul. Ujezdzkiej (droga wyjazdowa na Łódź i trasę ekspresową Warszawa – Wrocław), do placu Kościuszki. W 1958 roku 1 przedłużono do nowej pętli przy ul. Suchej w pobliżu zakładów WISTOM. Rok później po mieście kursowała już linia nr 5 (Dworzec PKP – Pl. Kościuszki).
Rok 1960 nastąpił gwałtowny rozwój tomaszowskiej komunikacji miejskiej. Autobusy Star 52 zastąpiono nowoczesnymi Sanami H01B. Liczba linii wzrosła do dziesięciu, wiele z nich zmieniło swoje trasy w związku z rozbudową miasta.
Łączna długość linii komunikacyjnych wynosiła wówczas 48,9 km.
W latach siedemdziesiątych rozpoczęto wymianę autobusów San na Autosany H9-35. Zakupiono również Ikarusy 556. W roku 1978 zakupiono kolejne nowoczesne pojazdy Autosan H9, których sztuk miasto posiadało już 37. W 1980 roku kursowało 14 linii autobusowych: 8 miejskich, 4 podmiejskie, 1 międzymiejska i 1 nocna.