Krwawodziób, brodziec krwawodzioby (Tringa totanus) – gatunek średniej wielkości ptaka wędrownego z rodziny bekasowatych (Scolopacidae). Nie jest zagrożony wyginięciem.
Systematyka Nazwę zgodną z zasadami nazewnictwa binominalnego ustalił w 1758 roku Karol Linneusz w 10. edycji Systema Naturae, którą uważa się za początek nomenklatury zoologicznej. Autor nadał krwawodziobowi nazwę Scolopax Totanus. Jako miejsce typowe wskazał Europę, co później zawężono do Szwecji. W tej samej publikacji opisał też takson Tringa gambetta, obecnie zwykle uznawany za synonim Tringa totanus.
Obecnie krwawodziób zaliczany jest do rodzaju Tringa. Wyróżnia się sześć podgatunków.
Występowanie Krwawodziób zamieszkuje w zależności od podgatunku: Tringa totanus robusta (Schiøler, 1919) – Islandia i Wyspy Owcze, być może także Szkocja. Zimuje na Wyspach Brytyjskich i w Europie Zachodniej. Tringa totanus totanus (Linnaeus, 1758) – Orkady, Szetlandy, od północnej części Półwyspu Skandynawskiego po Półwysep Iberyjski, północna część Półwyspu Apenińskiego, Tunezja, Bałkany i Azja Mniejsza. Na wschodzie po zachodnią Syberię. Zimuje w basenie Morza Śródziemnego, międzyzwrotnikowej Afryce oraz w Indiach i prawdopodobnie Indonezji. W Polsce gnieździ się nielicznie w całym kraju.