Kormoran białolicy (Microcarbo melanoleucos) – gatunek dużego ptaka wodnego z rodziny kormoranów (Phalacrocoracidae). Zamieszkuje głównie kontynent australijski, gdzie jest pospolity. Można go spotkać także na Nowej Gwinei, Nowej Zelandii, w Indonezji i na pobliskich wysepkach południowo-zachodniego Pacyfiku oraz na obszarze subantarktycznym. Jest to niewielki, krótkodzioby kormoran, zazwyczaj ubarwiony czarno na grzbiecie i biało poniżej. Ma żółty dziób i niewielki grzebień.
Systematyka mały|lewo|Zbliżenie głowy Etymologia Gatunek jest znany w Australii jako Little Pied Cormorant, natomiast w Nowej Zelandii Little Shag lub z maori – Kawaupaka.
Kormoran białolicy został pierwotnie opisany przez francuskiego naturalistę Louisa Jeana Pierre Vieillota w 1817 roku. Epitet gatunkowy pochodzi z greki klasycznej od słowa melano- „czarny” i leukos „biały”. Natomiast nazwa rodzajowa Microcarbo wprowadzona przez Karola Lucjana Bonaparte w 1855 odnosi się do starogreckiego słowa mikros „mały” i łacińskiego carbo „czarny”. Jednakże, większość starszych ksiąg systematycznych opisuje gatunek jako Phalacrocorax melanoleucus.