Zbudowano 45 samolotów. Fury IDT (Iraqi Dual Trainer) - dwumiejscowa wersja szkolna-treningowa dla Iraku, z osobnymi osłonami kabin, zbudowano dwie sztuki.
Służba thumb|Sea Fury startuje z lotniskowca HMS „Glory” podczas wojny koreańskiej, 1951 thumb|Holenderski Sea Fury z późnym wzorem numerów, 1956 thumb|Australijski Sea Fury 805 Dywizjonu na lotniskowcu HMAS „Sydney” podczas wojny koreańskiej, 1951 Pierwsze Hawker Sea Fury weszły do służby na lotniskowcach Royal Navy w 1947 roku. Była to wersja Mk.X, wyposażono w nią dywizjon treningowy 778, a następnie we wrześniu bojowy 807. Od kwietnia 1948 roku wchodziła na wyposażenie wersja Mk 11, której używało pięć dywizjonów Fleet Air Arm: 802, 803, 804, 805 i 807. Wycofywanie samolotów FB.11 z lotnictwa Marynarki rozpoczęło się w 1953 roku, kiedy wprowadzono do linii pierwsze odrzutowce Hawker Sea Hawk. Ostatnie z brytyjskich dywizjonów pierwszej linii używały ich do 1955 roku. Samoloty Sea Fury otrzymały również dywizjony Ochotniczej Rezerwy Marynarki Królewskiej (RNVR, Royal Navy Volunteer Reserve), z których ostatni używał ich do 1956 roku.