20 września 1919 roku został przydzielony do 8 pułku strzelców wielkopolskich (później przemianowanego na 62 pułk piechoty)Rozkaz Nr 226 Dowództwa Głównego Wojsk Polskich b. zaboru pruskiego z 20.09.1919 r. i wyznaczony na stanowisko dowódcy 5 kompanii. W szeregach tego pułku do 6 marca 1920 roku walczył na Froncie Wielkopolskim. 14 czerwca 1920 roku, w czasie bitwy nad Berezyną, zdobył most na rzeceNazwa rzeki w dokumentach jest nieczytelny. Pierwszą literą nazwy rzeki jest litera S.. Za ten czyn 15 grudnia 1920 roku został awansowany na porucznika. W dniu 19 września 1920 roku po ciężkich walkach zdobył wioskę Nowosiłki, za co otrzymał Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari. Już dnia następnego walczył pod Sienosielcami. Początkowo w wyniku ognia krzyżowego nieprzyjacielskiej pancerki oddział musiał się wycofać, ale uderzył ponownie, biorąc jeńców i dwa karabiny maszynowe. Za czyn ten otrzymał Krzyż Walecznych. W trzy dni później, 23 września 1920 roku, za zdobycie wzgórza 205 na wschód od Świsłoczy w wyniku czego nieprzyjaciel wycofał się w stronę Wołkowyska, otrzymał po raz drugi Krzyż Walecznych. W tym okresie jego przełożonymi byli: por. Pławinski, dowódca II/62 pp, płk Władysław Grabowski, dowódca 62 pp, gen. ppor. Tadeusz Gałecki, dowódca XXX BP, gen. ppor. Władysław Jung, dowódca 15 DP i gen. por.