Brodziec pławny (Tringa stagnatilis) – gatunek średniej wielkości ptaka wędrownego z rodziny bekasowatych (Scolopacidae).
Systematyka Gatunek ten po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1803 roku Johann Matthäus Bechstein. Autor nadał mu nazwę Totanus stagnatilis, a jako miejsce typowe wskazał Niemcy. Do opisu dołączona była tablica barwna. Obecnie brodziec pławny umieszczany jest w rodzaju Tringa. Jest to gatunek monotypowy; opisano trzy podgatunki, ale nie są one uznawane.
Występowanie Zamieszkuje środkową Eurazję od wschodniej Ukrainy po południowo-wschodnią Syberię i północno-wschodnie Chiny; niewielkie izolowane populacje w krajach bałtyckich, Polsce, Finlandii i Szwecji. Zimuje w basenie Morza Śródziemnego i subsaharyjskiej Afryce, poprzez Bliski Wschód, Azję Południową i Południowo-Wschodnią po Australię.
W Polsce pojawia się regularnie. Skrajnie nielicznie lęgowy, głównie na Podlasiu. Pierwszy lęg na terenie kraju stwierdzono w 1988 roku.