Po testach nowa broń została przyjęta do uzbrojenia. Z uwagi na obciążenie zamówieniami zakładów Sako i VKT produkcję broni miała podjąć prywatna firma Tikkakoski Oy należąca do Williego Daugsa. Początkowo planowano produkcję 50 000 egzemplarzy pistoletu maszynowego M/44, ale ostatecznie do końca 1945 powstało ich tylko 10 000. Później z wyprodukowanych w czasie wojny podzespołów złożono jeszcze kilkaset pistoletów maszynowych tego typu. Pomimo wyprodukowania kilku tysięcy egzemplarzy M/44 broń tego typu nie zdążyła trafić w ręce żołnierzy przed wycofaniem się Finlandii z wojny. Po wojnie produkcji nie kontynuowano z uwagi na posiadanie w arsenale 40 000 egzemplarzy pistoletu maszynowego Suomi i braku potrzeby produkcji nowych pistoletów maszynowych. W latach 50., kiedy postanowiono wycofać z uzbrojenia większość pm Suomi tańszym rozwiązaniem niż wznowienie produkcji M/44 okazała się wymiana barterowa w ramach której armia fińska przekazała firmie Interarmco 74 381 karabinów Carcano M/38, 217 karabinów maszynowych M/21 i 2 117 karabinów maszynowych M/15 i otrzymała w zamian 76 115 pistoletów maszynowych Sten w wersjach Mk II i Mk III plus 379 500 magazynków. W latach 70. M/44 został wycofany z uzbrojenia oddziałów liniowych i trafił do magazynów mobilizacyjnych, a w latach 90.