Iwajłę Grecy oblegli w położonej nad Dunajem Drystrze. Carowa wdowa wraz z synem została odesłana do Konstantynopola.
Nowemu wychowanemu wśród Greków carowi, który przybrał imię Iwana Asena III, nie udało się jednak pozyskać swych nowych poddanych. W tym też czasie mąż Marii, Jerzy Terter, wyrósł na przywódcę opozycji. Skłóceni dotąd bojarzy, w obliczu przeciągających się walk i nowych, greckich porządków w państwie, zaczęli się skupiać wokół cieszącego się poparciem wojska Tertera. Chcąc go przeciągnąć na swą stronę Iwan Asen III, za namową cesarza bizantyńskiego Michała VIII, wydał za niego w 1279 roku swoją siostrę Kermarię. Jego dotychczasowa żona Maria wraz z synem Teodorem znalazła się wówczas w Bizancjum, jako zakładniczka lojalności potężnego bojara. Nie przyniosło to jednak spodziewanych rezultatów. W dodatku wiosną 1280 roku przeszedł do ofensywy Iwajło, wyzwalając znaczną część kraju. Zagroził nawet Iwanowi Asenowi III w Tyrnowie. Latem 1280 roku rozbił w dwóch bitwach armie bizantyńskie. Po tych klęskach Iwan Asen III wraz żoną zbiegli do Bizancjum rezygnując z władzy carskiej. Iwajle nie udało się jednak ponownie zdobyć Tyrnowa. Zmęczone trwającymi kilka lat walkami wojsko chłopskie zaczęło go opuszczać. Szukając pomocy udał się do ordy tatarskiej na dwór Nogaja, gdzie zginął podczas uczty.