mały|Grób Teodora Goździkiewicza na cmentarzu komunalnym Północnym Teodor Goździkiewicz (ur. 16 kwietnia 1903 w Dąbrowie Wielkiej na Sieradczyźnie, zm. 13 listopada 1984 w Warszawie) – polski pisarz, głównie autor książek o tematyce przyrodniczej.
Życiorys Ukończył seminarium nauczycielskie w Łowiczu, w latach 1924-1944 pracował jako wiejski nauczyciel w powiecie łowickim (w Kompinie i Bocheniu). Działał w wielu organizacjach zajmujących się szerzeniem kultury i aktywizacją polityczną młodzieży wiejskiej. W okresie okupacji niemieckiej działał w konspiracji; był członkiem AK ps. „Głóg”; ukończył podziemną podchorążówkę; prowadził tajne komplety gimnazjalne. W 1944 został zdekonspirowany i musiał się ukrywać do końca okupacjiNota biograficzna, w: Teodor Goździkiewicz, Znajomą ścieżką, Nasza Księgarnia, Warszawa, 1977, 4 str. okładki. Po wojnie przez krótki czas mieszkał w Łodzi (gdzie był członkiem redakcji tygodnika „Wieś”), następnie w Warszawie (członek redakcji „Tygodnika Kulturalnego”). Debiutował w 1923 na łamach czasopisma "Łowiczanin".
Miał czworo dzieci, wśród nich syna Ludomira. Mieszkał w Warszawie, na Woli, przy ulicy Płockiej 18.